การอนุรักษ์ผ้าโบราณและห้องเรียนเสมือนจริง
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
ทาการอนุรักษ์ผ้าโบราณสองชิ้นในพิพิธภัณฑ์มหาราชานุสรณ์ รัชกาลที่ 4 คือผ้าทรงสะพักตาดปักดิ้นทองและผ้าแพรคลุมตาลปัตรพัดไอยราพต สาหรับผ้าทรงสะพักนั้นสันนิษฐานว่าเป็นผ้าที่ถูกปักขึ้นมาพิเศษเพื่อใช้ในการห่มพระพุทธรูป ส่วนพัดไอยราพตนั้นเป็นพัดรองที่ทาขึ้นสาหรับงานพระราชพิธีบรมราชาภิเษกรัชกาลที่ 5 ในปีพุทธศักราช 2416 นอกจากนี้ยังได้ทาการศึกษาลักษณะทางกายภาพของห้องจัดแสดงผ้าโบราณทั้งสองชิ้นนี้ โดยพบว่าทั้งอุณหภูมิและความชื้นสูงมีผลกระทบต่อการเสื่อมสภาพของเส้นโลหะและเส้นไหมของผ้าโบราณทั้งสองชิ้นนี้ โดยโลหะจะเกิดสนิมและเส้นไหมจะเกิดการกรอบและแตกหัก ทาการเก็บข้อมูลทางวิทยาศาสตร์ของวัสดุตกแต่งและเส้นใยผ้าโบราณเพื่อทาข้อมูลอิเล็กทรอนิกส์ แล้วนาข้อมูลที่ได้ทั้งหมดมาสร้างห้องเรียนเสมือนจริง และคู่มืออนุรักษ์ผ้าโบราณในรูปแบบ E-book แล้วเผยแพร่ใน website ของศูนย์ความเป็นเลิศด้านวัสดุแนวใหม่ (coedm.ac.su.ac.th) จัดการอบรมเผยแพร่ข้อมูลการอนุรักษ์ผ้าโบราณในรูปแบบ online workshop ผ่านโปรแกรม ZOOM รวมทั้งจัดทาวีดีทัศน์การอบรม online workshop เพื่อนาไปถ่ายทอดผ่าน website ของศูนย์ความเป็นเลิศด้านวัสดุแนวใหม่ และยังได้เริ่มต้นสร้างความเชื่อมโยงกับกลุ่มชุมชนไทยทรงดาที่ทาการทอผ้าไทยในเขตจังหวัดราชบุรีผ่านศูนย์ความเป็นเลิศด้านวัสดุแนวใหม่