Command Palette

Search for a command to run...

กลับไปผลการค้นหา
รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2563

การศึกษาย้อนหลังเพื่อศึกษาประสิทธิภาพในการเปิดหลอดเลือดโคโรนารีและภาวะเลือดออกจากการให้ยาละลายลิ่มเลือดสเตปโตไคเนส แบบเร่งรัดด้วยขนาดกึ่งปกติ เทียบกับ การให้ยาละลายลิ่มเลือดสเตปโตไคเนสขนาดมาตรฐาน ในผู้ป่วยโรคหลอดเลือดหัวใจอุดกั้นเฉียบพลันชนิด ST segment ยกจากโรงพยาบาลนครพิงค์ เชียงใหม

สถาบันวิจัยระบบสาธารณสุข (สวรส.) พ.ศ. 2563

บทคัดย่อ

จากการศึกษาจากเหตุไปหาผลแบบย้อนหลัง พบว่าการรักษาผู้ป่วยกล้ามเนื้อหัวใจตายแบบเฉียบพลัน ชนิด ST-segment elevation myocardial infarction (STEMI) ด้วยการให้ยาละลายลิ่มเลือด streptokinase แบบเร่งรัด (ให้ยาขนาด 750,000 ยูนิตทางหลอดเลือดด าใน 10 นาทีแรก และ ถ้าคลื่นไฟฟ้า หัวใจไม่พบการเปิดของหลอดเลือดโคโรนารี ณ เวลาที่ 50 นาทีหลังการให้ยาครั้งแรก จะให้ streptokinasse อีก 750,000 ยูนิตทางหลอดเลือดด าใน 10 นาทีอีกครั้ง) ให้ผลการเปิดหลอดเลือดโคโรนารีได้มากกว่าการให้ streptokinase ในขนาดมาตรฐาน (ให้ยาขนาด 1,500,000 ยูนิตทางหลอดเลือดด าใน 60 นาที) ใน รายละเอียดของการศึกษานี้พบว่าร้อยละ 83.3 ของผู้ป่วยได้ยา 750,000 ยูนิตทางหลอดเลือดด าใน 10 นาทีก็ สามารถเปิดหลอดเลือดโคโรนารี ณ เวลา 50 นาที จากข้อมูลดังกล่าวท าให้เขตพัฒนาสุขภาพล้านนา 1 ได้น า ผลการศึกษามาประยุกต์ใช้ในการรักษาผู้ป่วยกล้ามเนื้อหัวใจตายแบบเฉียบพลันชนิด ST elevation myocardial infarction (STEMI) ด้วยการเริ่มให้ยาละลายลิ่มเลือด streptokinase แบบเร่งรัดด้วยขนาดกึ่ง ปกติ (ให้ยาขนาด 750,000 ยูนิตทางหลอดเลือดด าใน 10 นาที และไม่ได้ให้ยา ณ เวลาที่ 50 อีกครั้ง) ในการ รักษาผู้ป่วยกล้ามเนื้อหัวใจตายแบบเฉียบพลันชนิด ST elevation myocardial infarction (STEMI) ตั้งแต่ปี พ.ศ 2558 วัตถุประสงค์การศึกษานี้ต้องการศึกษาเปรียบเทียบประสิทธิภาพและความปลอดภัยของการให้ยา ด้วยการให้ยาละลายลิ่มเลือด streptokinase แบบเร่งรัดด้วยขนาดกึ่งปกติกับการให้ streptokinase ในขนาด มาตรฐาน ในการรักษาผู้ป่วยกล้ามเนื้อหัวใจตายแบบเฉียบพลันชนิด ST elevation myocardial infarction (STEMI)

งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง

ผลของขนาดลิ่มเลือดในหลอดเลือดหัวใจ ต่อผลลัพท์ทางคลินิกในผู้ป่วยภาวะหัวใจขาดเลือด ฉับพลันชนิด ST-segment ยกที่ได้รับการรักษาฉุกเฉินด้วยการถ่างขยายหลอดเลือด

วิวรรณ ทังสุบุตร มหาวิทยาลัยมหิดล พ.ศ. 2557

การพัฒนาระบบการดูแลผู้ป่วยโรคกล้ามเนื้อหัวใจตายเฉียบพลัน ชนิด ST-Segment Elevation Myocardial Infarction (STEMI) ที่ได้รับการเปิดขยายหลอดเลือดหัวใจโรงพยาบาลพระปกเกล้า

จรินทร์ ขะชาตย์ โรงพยาบาลพระปกเกล้า พ.ศ. 2557

ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อความร่วมมือในการรับประทานยาต้านเกล็ดเลือดในผู้ป่วยกล้ามเนื้อหัวใจตายเฉียบพลันชนิดเอสทียกสูงหลังได้รับการขยายหลอดเลือดหัวใจ

ศรินรัตน์ ศรีประสงค์ มหาวิทยาลัยมหิดล พ.ศ. 2562

การศึกษาผลการใช้ใบสั่งยาพิมพ์ล่วงหน้าต่อการใช้ยาป้องกันทุติยภูมิในผู้ป่วยหลังเกิดโรคกล้ามเนื้อหัวใจขาดเลือดเฉียบพลัน ชนิดที่มีคลื่นไฟฟ้าหัวใจส่วนเอสทีสูงขึ้น

อภิฤดี เหมะจุฑา จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พ.ศ. 2558

ต้นทุน - ประสิทธิผลของการใช้ยาละลายลิ่มเลือด tenecteplase (TNK) เปรียบเทียบกับ streptokinase (SK) ในการรักษาโรคหลอดเลือดหัวใจชนิด ST - elevated myocardial infarction (STEMI)

เกรียงไกร เฮงรัศมี พ.ศ. 2557

การลดลงของระดับ ST-segment และภาวะแทรกซ้อนทางด้านหัวใจ ในผู้ป่วยโรคกล้ามเนื้อหัวใจตายเฉียบพลันที่ได้รับการขยายหลอดเลือดด้วยบอลลูน

วิวัฒน์ กาญจนรุจวิวัฒน์ โรงพยาบาลพระปกเกล้า พ.ศ. 2560

การรักษาโรคหลอดเลือดหัวใจผ่านสายสวนภายหลังการรักษาโรคกล้ามเนื้อหัวใจขาดเลือดเฉียบพลันด้วยยาละลายลิ่มเลือดในผู้ป่วยหัวใจด้านขวา

อาทิตย์ วงษ์เสาวศุภ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ พ.ศ. 2560

ประสิทธิภาพของการรักษาโดยใช้ระบบทางด่วนพิเศษในการรักษา ผู้ป่วยโรคกล้ามเนื้อหัวใจขาดเลือดชนิด STEMI

ภัทรพงษ์ พีรวงศ์ ปัญญาพัฒน์ พ.ศ. 2557

ปัจจัยทำนายการเกิดภาวะแทรกซ้อนทางหัวใจและหลอดเลือดในขณะอยู่ในโรงพยาบาล(in-hospital MACE) ของผู้ป่วยที่มารับการรักษาด้วยภาวะหัวใจขาดเลือดแบบ non ST elevation MI

วิวรรณ ทังสุบุตร โรงพยาบาลศิริราช พ.ศ. 2557

ผลของรูปแบบการดูแลผู้ป่วยหลังฉีดสี หลอดเลือดโคโรนารีผ่านหลอดเลือดแดงบริเวณขาหนีบ หน่วยตรวจสวนหัวใจและหลอดเลือดโรงพยาบาลลำปาง

กฤษณา พึ่งศรี โรงพยาบาลลำปาง พ.ศ. 2562