Command Palette

Search for a command to run...

กลับไปผลการค้นหา
รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2560

การปรับปรุงสมบัติเชิงกลของยางพาราด้วยการเติมอนุภาคนาโนคาร์บอน

จิรศักดิ์ วงศ์เอกบุตร มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ พ.ศ. 2560

ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)

บทคัดย่อ

ยางธรรมชาติเป็นสารตั้งต้นหรือวัตถุดิบสำคัญในอุตสาหกรรมใหญ่ๆหลายประเภท เช่น อุตสาหกรรมยานยนตร์ และเครื่องจักรกล โดยการนำยางธรรมชาติไปใช้จะต้องมีการเสริมและปรับปรุงสมบัติของยางธรรมชาติให้เหมาะสมกับวัตถุประสงค์ที่จะนำไปใช้ การเติมสารเติมแต่งเข้าผสมกับยางธรรมชาติเป็นวิธีหนึ่งที่ได้รับความนิยม เพื่อให้ได้วัสดุยางที่มีความคงทน สารเติมแต่งที่นิยมใช้ได้แก่ เขม่าดำ (carbon black) ซึ่งจากงานวิจัยที่ผ่านมาพบว่าวัสดุคอมโพสิตยางและเขม่าดำ มีสมบัติเชิงกลที่ดีขึ้น เมื่อเทียบกับวัสดุยางบริสุทธิ์ อย่างไรก็ตามการเติมเขม่าดำในปริมาณมาก มีข้อเสียคืออาจทำให้วัสดุเปราะ ซึ่งเกิดจากการจับตัวกับของเขม่าดำกันเอง ดังนั้นจึงได้มีแนวคิดในการนำอนุภาคนาโนคาร์บอนมาใช้แทนสารเขม่าดำ ซึ่งได้แก่ ฟูลเลอรีน กราฟีน ท่อนาโนคาร์บอน เป็นต้น โดยในงานวิจัยนี้สนใจศึกษาการปลี่ยนแปลงสมบัติเชิงโครงสร้าง สมบัติเชิงกล และสมบัติทางความร้อน ของวัสดุคอมโพสิตของยางกับฟูลเลรีน ด้วยวิธีการจำลองพลวัติเชิงโมเลกุล นอกจากนี้ได้ศึกษาผลของปริมาณฟูลเลอรีนต่อสมบัติดังกล่าว โดยคณะวิจัยคาดหวังว่าผลที่ได้จากงานวิจัยนี้ จะนำไปใช้เป็นข้อมูลเบื้องต้น เพื่อให้เกิดความเข้าใจในระดับโมเลกุลของกลไกการปรับปรุงสมบัติเชิงโครงสร้าง สมบัติเชิงกล และสมบัติทางความร้อนของวัสดุคอมโพสิตของยางกับฟูลเลรีน และสามารถนำข้อมูลนี้ไปใช้ในการพัฒนาวัสดุเสริมแรงอื่นๆต่อไป

คำสำคัญ

ยางพาราNatural rubberCarbon nanotubeท่อนาโนคาร์บอนMolecular dynamics simulationอนุภาคนาโนคาร์บอนCarbon nanoparticleการจำลองพลวัติเชิงโมเลกุลยางคอมโพสิตrubber composite

งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง

การเตรียมและสมบัติเชิงกลของวัสดุผสม เซรามิก/ท่อนาโนคาร์บอน/ยาง เพื่อประยุกต์เป็นยางรถยนต์ที่มีความต้านทานการหมุนต่ำ

วิม เหนือเพ็ง มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ พ.ศ. 2554

การพัฒนาวัสดุวิศวกรรมจากยางธรรมชาติ

พรศิริ แก้วประดิษฐ์ สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2564

ยางธรรมชาติ: การประยุกต์ใช้เป็นสารตั้งต้นทดแทนวัตถุดิบจากปิโตรเคมี

นิธินาถ แซ่ตั้ง มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ พ.ศ. 2557

การปรับปรุงสมบัติยางธรรมชาติโดยการจับตัวกับอนุภาคนาโนโคพอลิเมอร์

ปรียาภรณ์ ไชยสัตย์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี พ.ศ. 2555

การปรับปรุงสมบัติเชิงกลของยางธรรมชาติโดยการเติมอนุภาคเสริมแรงขนาดนาโน

ดุษฎี ศรีทรงราช มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ พ.ศ. 2554

การพัฒนาวัสดุผสมระหว่างยางธรรมชาติและยางคลอโรพรีนที่มีเถ้าลอยเป็นสารเติมแต่ง

อภิสิทธิ์ โฆษิตชัยยงค์ คณะพลังงานสิ่งแวดล้อมและวัสดุ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี พ.ศ. 2551

สมบัติเชิงกลของยางธรรมชาติที่ใช้เขม่าดำร่วมกับสารตัวเติมชนิดไม่เสริมแรงกึ่งเสริมแรง

นิตยา รัตนโสม สถาบันชีววิทยาโมเลกุล มหาวิทยาลัยมหิดล พ.ศ. 2552

การปรับปรุงคุณสมบัติเชิงกลของยางธรรมชาติด้วยพอตเตอรีสโตน

กนกทิพย์ บุญเกิด จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พ.ศ. 2552

สมบัติเชิงกลของวัสดุผสมเถ้าลอย/ยางคอมปาวด์ที่ประยุกต์ใช้สำหรับยางรถอุตสาหกรรม

อัตโยธิน อามาตย์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช พ.ศ. 2562

สารประกอบคอมโพสิทระหว่างยางธรรมชาติและซีโอไลท์

วิรัญญา แก้ววัฒนะ คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ พ.ศ. 2552