การย่อยสลายที่เจือปนยาฆ่าแมลงชนิดเมทโทมิลในแหล่งน้ำที่เพาะปลูกหอมแดงในเขตอำเภอลับแล จ.อุตรดิตถ์ด้วยตัวเร่งปฏิกิริยานาโนคอมโพสิทชนิดบิสมัสออกซีไอโอไดด์และซิงค์ออกไซด์ด้วยแสงอาทิตย์

บทคัดย่อ

ตัวเร่งปฏิกิริยานาโนบิสมัสออกซีไอโอไดด์/ซิงค์ออกไซด์คอมพอสิทถูกเตรียมขึ้นโดยวิธีการตกตะกอนร่วมแบบรีฟลักซ์ โดยเปลี่ยนแปลงอัตราส่วนโดยโมลระหว่างบิสมัสกับซิงค์เท่ากับ 1:8, 1:4 และ 1:2 ตามลำดับ จากผลวิเคราะห์คุณลักษณะทางกายภาพของตัวเร่งปฏิกิริยาที่เตรียมได้ สเปคตรัมจากรูปแบบการเลี้ยวเบนของรังสีเอ็กซ์พบลักษณะพีคเฉพาะตัวของทั้ง BiOI และ ZnO ที่ชัดเจนและแคบแสดงถึงการเกิดโครงสร้างเฟสอย่างสมบูรณ์ ตัวเร่งปฏิกิริยาด้วยแสงชนิดคอม พอสิทสามารถดูดกลืนแสงวิซิเบิ้ลได้ดีมากและมีค่าแถบพลังงงานที่ลดลงอย่างเห็นได้ชัด เทคนิค XPS ใช้ในการวิเคราะห์หาองค์ประกอบทางเคมีและออกซิเดชันสเตต จากนั้นนำตัวเร่งปฏิกิริยาคอมพอสิทมาเปรียบเทียบประสิทธิภาพการย่อยสลายแหล่งน้ำที่เพาะปลูกหอมแดงในเขตอำเภอลับแลภายใต้แสงอาทิตย์จริง กับตัวเร่งปฏิกิริยาชนิด Pure BiOI และ Pure ZnO นอกจากนั้นการใช้แสงจำลองช่วงวิสิเบิ้ลในห้องปฏิบัติการเพื่อเป็นการเปรียบเทียบประสิทธิภาพของตัวเร่งปฏิกิริยาด้วยแสงทั้งหมดที่ทำการสังเคราะห์ อีกทั้งยังใช้ ZnO ทางการค้ามาเปรียบเทียบประสิทธิภาพการย่อยสลายอีกด้วย ผลการทดลองพบว่าทั้งแหล่งแสงวิซิเบิ้ลและแสงอาทิตย์จริง พบว่าเปอร์เซ็นต์การย่อยสลายของเมทโทมิลที่เจือปนอยู่ในน้ำมีค่าสูงถึง 60.20 เปอร์เซ็นต์จากตัวเร่งปฏิกิริยาคอมโพสิทชนิด 1:2M BiOI/ZnO และตัวเร่งปฏิกิริยาชนิดคอมโพสิททุกตัวแสดงประสิทธิภาพการย่อยสลายที่ดีกว่าตัวเร่งปฏิกิริยาชนิด pure ZnO, pure BiOI และ ZnO ทางการค้า ทั้งนี้เนื่องจากปัจจัยหลายสิ่งที่ทำให้ตัวเร่งปฏิกิริยาคอมโพสิทสามารถย่อยสลายเมทโมทิลได้ดีกว่า คือ ขนาดอนุภาคนาโนขนาดเล็กที่มีพื้นที่ผิวที่สูง นอกจากนี้การเกิดคอมโพสิทที่สมบูรณ์ทำให้อิเล็กตรอนสามารถเคลื่อนที่ในส่วนของการเชื่อมต่อของพื้นที่ผิวได้และค่าแถบพลังงานที่แคบลงทำให้สามารถใช้พลังงานที่ต่ำทำให้ดูดกลืนแสงในช่วงวิซิเบิ้ลจากแสงอาทิตย์ได้มากขึ้น ทำให้เกิดการปรับปรุงประสิทธิภาพการย่อยสลายได้ดีขึ้น

คำสำคัญ