รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2559
การพัฒนาและผลิตอิฐบล็อกมวลเบาโดยการผสมเส้นใยธรรมชาติ
วรนุช ดีละมัน มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร พ.ศ. 2559 ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
งานวิจัยครั้งนี้ทาการศึกษาสมบัติเชิงกล และสมบัติทางกายภาพของอิฐบล็อกมวลเบาที่ผสมเส้นใยกล้วย เพื่อเป็นการนาวัสดุเหลือทิ้งทางการเกษตรมาใช้ให้เกิดประโยชน์และลดการใช้ทรัพยากรธรรมชาติ โดยแบ่งการศึกษาออกเป็น 2 กรณี คือ ใช้เส้นใยกล้วยเป็นวัสดุผสมทดแทนปูนซีเมนต์ และทดแทนทราย ในระยะเวลาการบ่มน้า 28 วัน พบว่า อิฐบล็อกที่ผสมเส้นใยกล้วยแทนปูนซีเมนต์ในร้อยละ 2.5 มีค่าความหนาแน่นและค่าการต้านทานแรงอัดสูงสุด คือ 1,376 กิโลกรัมต่อลูกบาศก์เมตร และ 65.25 กิโลกรัมต่อตารางเซนติเมตร ตามลาดับ ผลค่าการดูดซึมน้า และการเปลี่ยนแปลงความยาวมีค่าสูงสุดที่ปริมาณเส้นใยกล้วยร้อยละ 7.5 มีค่าเท่ากับร้อยละ 32.86 และร้อยละ 0.12 ตามลาดับ ดังนั้นอิฐบล็อกมวลเบาผสมเส้นใยกล้วยซึ่งมีอัตราส่วนร้อยละระหว่าง ทราย : ปูนซีเมนต์ : ปูนขาว : ยิปซั่ม : ผงอะลูมิเนียม : เส้นใยกล้วย คือ 50 : 27.5 : 9 : 9 : 2 : 2.5 จึงมีสมบัติที่ต้านทานแรงอัดได้ดี เมื่อนาผลการทดสอบไปเทียบกับมาตรฐาน มอก.1505- 2541 พบว่ามีค่าอยู่ในช่วงที่ มอก.กาหนดไว้ การนาเส้นใยกล้วยจึงเป็นอีกแนวทางที่มีความน่าสนใจและสามารถนาไปประยุกต์ใช้ได้จริง แทนการใช้วัสดุผสมที่ต้องนามาจากทรัพยากรธรรมชาติโดยตรง
คำสำคัญ
StrengthWater absorptionNatural fiberเส้นใยธรรมชาติความแข็งแรงการดูดซึมน้ำLight Weight Blocksอิฐบล็อกมวลเบา
งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง
การประยุกต์ใช้ตะกอนเหลือทิ้งจากโรงพิมพ์และเปลือกกล้วยเป็นวัตถุดิบในการผลิตอิฐ
ธวัฒน์ชัย เทพนวล มหาวิทยาลัยทักษิณ พ.ศ. 2560 การใช้ประโยชน์จากวัสดุเศษเหลือจากภาคเกษตร และภาคอุตสาหกรรม : เปลือกกล้วย และกากหมึกพิมพ์ถั่วเหลือง
ธวัฒน์ชัย เทพนวล มหาวิทยาลัยทักษิณ พ.ศ. 2560 การใช้ประโยชน์จากเยื่อกล้วยเหลือทิ้งภายหลังกระบวนการแยกเส้นใย สำหรับพัฒนาบรรจุภัณฑ์ เพื่อยกระดับผลิตภัณฑ์ชุมชนอำเภอแม่ริม จังหวัดเชียงใหม่
จินตนา อินภักดี สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2563 การเพิ่มมูลค่าของเหลือทิ้งจากกระบวนการผลิตแป้งกล้วยหอม
ณัฐชัย เที่ยงบูรณธรรม มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา พ.ศ. 2563 การวิจัยและพัฒนาบล็อกประดับจากน้ำยางพาราและเส้นใยธรรมชาติเสริมแรงด้วยวัสดุพลอยได้ในอุตสาหกรรมเซรามิก
ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.ชลธิรา แสงสุบัน พ.ศ. 2564 การใช้ประโยชน์จากเส้นใยกล้วยแบบครบวงจร
ปิยะพร คามภีรภาพพันธ์ สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2564 วัสดุทดแทนโฟมจากแกนลำต้นมันสำปะหลัง
ภาณุวัฒน์ ไชยเชษฐ์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน พ.ศ. 2560 การพัฒนากระบวนการเตรียมและย้อมสีธรรมชาติสำหรับเส้นใยกล้วย
พรทิพย์ ธูปถมพงศ์ สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2563 การพัฒนาวัสดุตกแต่งงานหัตถกรรมประเภทเครื่องจักสานจากเส้นใยกล้วย
รุ่งฤทัย รำพึงจิต มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร พ.ศ. 2558 การปรับปรุงคุณภาพเส้นใยกล้วยสำหรับผ้าทอ
ปิยะพร คามภีรภาพพันธ์ สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2563