การกำจัดโลหะหนักปนเปื้อนในน้ำบาดาลโดยใช้ซิลิกาจากแกลบข้าว
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้ศึกษาพารามิเตอร์ที่เหมาะสมในการดูดซับเหล็ก (II) ในน้ำและเปรียบเทียบประสิทธิภาพการดูดซับ โดยใช้ซิลิกาที่สกัดจากแกลบของข้าว 2 ชนิด คือข้าวเหนียว (พันธุ์ กข 6) และข้าวจ้าวหอมมะลิ (พันธุ์หอมมะลิ 105) ทำการสกัดซิลิกาจากแกลบโดยการรีฟลักซ์ด้วยกรดไฮโดรคลอริกเข้มข้น 1 โมลาร์ และเผาที่อุณหภูมิ 600 องศาเซลเซียส เป็นเวลา 6 ชั่วโมง ได้ผลิตภัณฑ์มีลักษณะเป็นผงสีขาว พิสูจน์เอกลักษณ์ด้วยเทคนิคเอกซเรย์ดิฟแฟรกชัน ศึกษารูปร่างภายนอกและพื้นผิวด้วยกล้องจุลทรรศน์อิเล็กตรอนแบบส่องกราด และวิเคราะห์ปริมาณซิลิกาด้วยเทคนิคเอกซ์เรย์ฟลูออเรสเซนซ์พบว่าแพทเทิร์นเอกซเรย์ดิฟแฟรกชัน ของตัวอย่างทั้งสองปรากฎพีคกว้างอยู่ในช่วงประมาณ 22? ซึ่งเป็นพีคเอกลักษณ์ของ ซิลิกาอสัณฐาน และมีปริมาณ SiO2 ประมาณ 99% นำซิลิกาที่เตรียมได้นำมาศึกษาการดูดซับเหล็ก โดยศึกษาพารามิเตอร์ต่างๆ ที่มีผลต่อการดูดซับ ได้แก่ค่าพีเอช เวลาที่ใช้ในการดูดซับ ปริมาณตัวดูดซับ และความเข้มข้นเริ่มต้น โดยวิเคราะห์ปริมาณเหล็กด้วยเทคนิคอะตอมมิกแอบซอร์พชันสเปกโทรสโกปีจากการศึกษาพารามิเตอร์ต่างๆ พบว่าสภาวะที่เหมาะสมในการดูดซับเหล็กของซิลิกาที่สกัดจากแกลบข้าวเหนียว คือที่พีเอช 6-7 เวลาที่ใช้ในการดูดซับ 30 นาที ปริมาณตัวดูดซับ 0.4 กรัม และความเข้มข้นของเหล็กเริ่มต้นที่ 30 มิลลิกรัมต่อลิตร ส่วนสภาวะที่เหมาะสมในการดูดซับเหล็กของซิลิกาที่สกัดจากแกลบข้าวจ้าวคล้ายกับซิลิกาที่สกัดจากแกลบข้าวเหนียว คือพีเอช 6-7 เวลาในการดูดซับ คือ 20 นาที ปริมาณตัวดูดซับที่เหมาะสม คือ 0.6 กรัม และความเข้มข้นเหล็กเริ่มต้นที่ 20 มิลลิกรัมต่อลิตร โดยทั้งซิลิกาทั้งสองมีเปอร์เซ็นต์การกำจัดสูงสุดใกล้เคียงกันคือประมาณ 99% การดูดซับไอออนเหล็กมีความสอดคล้องกับสมการไอโซเทอมของแลงเมียร์และฟรุนดริช ซึ่งอาจเกิดจากมีการดูดซับทั้งทางกายภายและทางเคมี ซึ่งจากผลการศึกษานี้แสดงให้เห็นว่าซิลิกาจากแกลบทั้งสองชนิดสามารถดูดเหล็กปนเปื้อนในน้ำได้ และมีแนวโน้มที่จะสามารถใช้เป็นสารดูดซับในการกำจัดเหล็กในน้ำบาดาลได้