การพัฒนาวัสดุดูดซับสำหรับบำบัดโลหะหนักในสารละลายโดยการปรับปรุงพื้นผิวซิลิกาด้วยสารอะมิโนไซเลน

บทคัดย่อ

พื้นผิวของซิลิกาชนิดเอ็มซีเอ็ม-41 ได้ถูกปรับปรุงด้วยสารอะมิโนไซเลนโดยวิธีเชื่อมต่อแบบโพ สกราฟลิ้งเพื่อใช้ในการกำจัดโลหะในสารละลาย ทำการวิเคราะห์ลักษณะของตัวดูดซับที่สังเคราะห์ได้ โดยวิธี การวิเคราะห์ลักษณะทางสัณฐานวิทยาด้วยรังสีเอกซ์ (XRD) และรังสีอินฟาเรด (FT-IR), กล้อง จลทรรศน์อิเล็กตรอนแบบส่องกราด (SEM) และ กล้องจุลทรรศน์อิเล็กตรอนแบบส่องผ่าน (TEM) และ พบว่าตัวดูดซับที่สังเคราะห์ได้นั้นเป็นเมโซพอรัสซิลิกาชนิดเอ็มซีเอ็ม-41ตามที่ต้องการ และหมู่ฟ่งก็อะมิ โนสามารถเชื่อมต่อกับพื้นผิวของเอ็มซีเอ็ม-41ได้ดีโดยไม่ทำลายพื้นผิวของตัวรองรับเมโซพอรัสซิลิกา ชนิดเอ็มซีเอ็ม-41 ทำการทดสอบความสามารถของตัวดูดซับในด้านอัตราเร็วของการดูดซับ ผลของค่าพี่ เอชของสารละลายโลหะหนักต่อพฤติกรรมการดูดซับ ความจุของตัวดูดซับ และการเลือกจับโลหะหนัก จากผลการทดลองแสดงให้เห็นว่า การดูดซับสามารถเข้าสู่สมดุลภายใน 1 ชั่วโมง ค่าอัตราส่วนของเหลา ต่อวัสดุดูดซับที่เหมาะสมเท่ากับ 1000 มิลลิลิตรต่อกรัม นอกจากนี้ยังพบว่าค่าพี่เอชของสารละลายมีผล ต่อความสามารถในการเลือกจับโลหะทองแดงด้วยโดยพบว่าโลหะทองแดงจะถูกดูดซับได้มากขึ้นเมื่อค่า พีเอชของสารละลายเพิ่มขึ้นจนถึงสภาวะที่เป็นกลาง แต่ในขณะเดียวกันพบว่าการดูดซับของโลหะ สังกะสีไม่ขึ้นอยู่กับค่าพี่เอชของสารละลาย จากการคำนวณค่าพลังงานอิสระกิบส์พบว่าค่าพลังงานอิสระ กิบส์มีค่าติดลบมากขึ้นเมื่อค่าพีเอชของสารละลายสูงขึ้นจนเป็นกลาง ซึ่งแสดงถึงการดูดซับมีแนวโน้ม เกิดขึ้น ค่าสัมประสิทธิ์การกระจายตัวของตัวดูดซับที่ปรับปรุงพื้นผิวด้วยอะมิโนมีค่าสูงกว่าตัวดูดซับที่ ไม่ได้ปรับปรุงพื้นผิวมาก แสดงให้เห็นความสามารถในการเลือกดูดซับโลหะทองแดงของตัวดูดซับที่ทำ การปรับปรุงพื้นผิวแล้วได้เป็นอย่างดี

คำสำคัญ