รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2567
นวัตกรรมคอนกรีตพรุนไบโอชาร์จากไม้ยางพาราสำหรับการป้องกันการได้รับสารเคมีจากการผันน้ำเข้าสู่แปลงเพาะปลูก
ผศ.ดร. สุธาทิพย์ สินยัง พ.ศ. 2567 ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
โครงการวิจัยนี้มีเป้าหมายในการพัฒนานวัตกรรมคอนกรีตพรุนไบโอชาร์จากไม้ยางพาราสำหรับการป้องกันการได้รับสารเคมีจากการผันน้ำเข้าสู่แปลงเพาะปลูก โดยสารเคมีเป้าหมายของโครงการวิจัยนี้ คือไกลโฟเชต ผลจากการดำเนินโครงการวิจัยนี้ ชี้ให้เห็นว่า สภาวะที่เหมาะสมต่อการสังเคราะห์ไปโอชาร์จากไม้ยางพารา คือ ที่อุณหภูมิ 500?C เป็นเวลา 1 ชั่วโมง ส่งผลให้มีความสามารถในการดูดขับสารไกลโฟเชต Ce/Co เท่ากับ 0.06 และ 0.4 ที่ไกลโฟเขต 4 และ 8 มก. ตามลำดับ และมีกลไกดูดชับแบบกายภายภาพเคมี ซึ่งการนำไบโอชาร์จากไม้ยางพาราเป็นวัตถุดิบในการเตรียมคอนกรีตพรุน พบว่าสามารถเพิ่มกำลังอัด และความสามารถการผ่านของน้ำ เมื่อมีการเติมไม่เกิน 10% โดยน้ำหนักของปูนชีเมนต์ ในส่วนของความสามารถในการกำจัดมลพิษในแหล่งน้ำ คอนกรีตทรุนโบโอชาร์จากไม้ยางพาราสามารถกำจัดไกลโฟเซตเพิ่มขึ้นตามปริมาณไปโอชาร์ จากการกำจัดได้ 0% ของคอนกรีตพรุนไม่มีใบโอชาร์ ไปเป็น 38.50% สำหรับส่วนส่วนผสมที่มีการเติมไบโอชาร์ 50% โดยน้ำหนักของปูนชีเมนต์ ดังนั้นเมื่อพิจารณาคุณสมบัติทุกด้าน จึงสรุปได้ว่าอัตราส่วนผสมที่เหมาะสมต่อการนำปฏิบัติการงานจริงคือที่ BC10 หรือการเติมไบโอชาร์ที่ 10% โดยน้ำหนักของปูนซีเมนต์
คำสำคัญ
glyphosateไม้ยางพาราPorous concreteไบโอชาร์คอนกรีตพรุนPara woodไกลโฟเชต
Biochar
งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง
โครงการการใช้น้ำยางวัลคาไนซ์สำหรับพัฒนาสมบัติของคอนกรีตบล๊อกผสมเถ้าแกลบจากโรงไฟฟ้าชีวมวล
ประชุม คำพุฒ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี พ.ศ. 2554 โครงการพอลิแลกติก แอซิด-กร๊าฟ-ยางธรรมชาติเหลวดัดแปร ไบโอพลาสติก อีลาสโตเมอร์
วยากรณ์ เพ็ชญไพศิษฏ์ มหาวิทยาลัยนเรศวร พ.ศ. 2552 การวิจัยร่วมกันสำหรับการพัฒนาไบโอชาร์จากวัสดุเหลือทิ้งทางการเกษตรและการประยุกต์ใช้กับเทคโนโลยีการนำกลับมาใช้ใหม่ของน้ำและสารอาหารอย่างยั่งยืน
วารุณี ลิ่มมั่น สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2564 การประยุกต์ใช้ผลผลิตพลอยได้จากโรงไฟฟ้าชีวมวลเพื่อใช้ในการผลิตคอนกรีตสมรรถนะสูง
ภูษิต เลิศวัฒนารักษ์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ พ.ศ. 2559 การศึกษาคุณสมบัติทางกลของคอนกรีตที่ผสมผงจุลินทรีย์ โดยวิธีการบ่มไอน้ำแรงดันต่ำ
พีระพงษ์ เพ็ชรพัน มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์ พ.ศ. 2558 การพัฒนาจีโอโพลิเมอร์มอร์ต้าร์ผสมยางพาราเพื่องานก่อฉาบ
เจริญชัย ฤทธิรุทธ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน พ.ศ. 2561 เปรียบเทียบการใช้ผลิตภัณฑ์เทคโนโลยีชีวภาพของกรมพัฒนาที่ดินชนิดต่างๆ เพื่อเพิ่มผลผลิตอ้อยอย่างยั่งยืน
ภัทรานิษฐ์ ช่วยสระน้อย กรมพัฒนาที่ดิน พ.ศ. 2560 การวิจัยและพัฒนาเครื่องใส่ปุ๋ยอินทรีย์ชีวภาพในการปลูกพืชพลังงาน
ผดุงศักดิ์ วานิชชัง มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลตะวันออก พ.ศ. 2556 การศึกษาผลของสภาวะการบ่มต่อคุณสมบัติของจีโอโพลิเมอร์จากเถ้าลอยผสมน้ำยางแอมโมเนียสูง
เจริญชัย ฤทธิรุทธ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน พ.ศ. 2560 การผลิตภาชนะบรรจุอาหารชีวภาพจากชานอ้อยคั้นน้ำโดยวิธีที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม
อดิศักดิ์ จตุรพิรีย์ สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2563