การกำจัดสีย้อมผ้าจากน้ำเสียโดยด้วยใช้แร่ดินมอนต์มอริลโลไนต์ตรึงด้วยไคโตซานและแลคเคส

บทคัดย่อ

วัตถุประสงค์ของงานวิจัยนี้คือเพื่อศึกษาการกำจัดสีมาลาไคน์กรีน (Malachite green: MG) และสีเอสิคบลู 80 (Acid blue 80: AB80) จากน้ำเสีย โดยใช้ตัวเร่งปฏิกิริยาชีวภาพแลคเคสตรึงบนแร่ดินมอนต์มอริลโลไนต์เคลือบผิวด้วยไคโตซาน (L-G-CM) และสารดูดซับแร่ดินมอนต์มอริลโลไนต์เคลือบผิวด้วยไคโตซาน (CM) การทดลองแบ่งออกเป็น 4 ส่วน ได้แก่ ส่วนแรก การศึกษาคุณลักษณะของแร่ดินมอนต์มอริลโลไนต์ (Mo) L-G-CM และ CM ด้วยเทคนิคต่าง ๆ ได้แก่ การหาพื้นที่ผิวจำเพาะด้วยวิธี BET การเคราะห์ไออาร์สเปกต้า การวิเคราะห์ภาพถ่าย SEM การวิเคราะห์ TGA และการวิเคราะห์ XRD ส่วนที่ 2 ศึกษาการดูดซับสีย้อมด้วย CM พบว่า สภาวะที่เหมาะสมต่อการดูดซับสี MG ได้แก่ เวลาสัมผัส 240 นาที ช่วงค่า pH 2-10 ความเข้มข้นเริ่มต้นของสีย้อม 200-300 mg/L และอุณหภูมิ 35-55 ?C สภาวะที่เหมาะสมต่อการดูดซับสี AB80 ได้แก่ เวลาสัมผัส 240 นาที ช่วงค่า pH 2-4 ความเข้มข้นเริ่มต้นของสีย้อม 200 mg/L และอุณหภูมิ 35-55 ?C ไอโซเทอมการดูดซับสอดคล้องกับสมการแลงเมียร์ และผลการทดลองสอดคล้องกับสมการปฏิกิริยาอันดับสองเทียม ส่วนที่ 3 ศึกษาการกำจัดสีย้อมด้วย L-G-CM พบว่า ประสิทธิภาพการกำจัดสี MG และ AB80 ของ CM สูงกว่า L-G-CM สภาวะที่เหมาะสมต่อการกำจัดสี MG ได้แก่ เวลาสัมผัส 240 นาที ช่วงค่า pH 2-6 ความเข้มข้นเริ่มต้นของสีย้อม 30-400 mg/L และอุณหภูมิ 25-55 ?C สภาวะที่เหมาะสมต่อการกำจัดสี AB80 ได้แก่ เวลาสัมผัส 120 นาที ช่วงค่า pH 6 ความเข้มข้นเริ่มต้นของสีย้อม 30 mg/L และอุณหภูมิ 55 ?C ส่วนที่ 4 ผลการศึกษาประสิทธิภาพการกำจัดสีย้อมโดยใช้น้ำเสียจริง พบว่า CM มีประสิทธิภาพในการกำจัดสีย้อมสูงกว่า L-G-CM แต่ L-G-CM มีประสิทธิภาพการกำจัดค่า COD BOD TDS และ TSS สูงกว่า และคุณภาพน้ำทิ้งผ่านเกณฑ์มาตรฐานที่กฎหมายกำหนด ขณะที่คุณภาพน้ำทิ้งหลังการบำบัดด้วย CM ไม่ผ่านเกณฑ์มาตรฐาน

คำสำคัญ