กำลังโหลดข้อมูล…
Search for a command to run...
การทำนายของความเสียหายวัสดุเป็นหนึ่งในหัวข้อที่สำคัญในการออกแบบทางวิศวกรรมตั้งแต่การเริ่มต้นของความก้าวหน้าของมนุษย์ ปัจจุบันมีเกณฑ์ความเสียหายจำนวนมากได้รับการพัฒนา โดยเฉพาะวัสดุไอโซโทรปิก อย่างไรก็ตาม เกณฑ์ความเสียหายส่วนใหญ่นั้นมีข้อจำกัดในการใช้งานสำหรับวัสดุเฉพาะกลุ่ม หรือ มีความคลุมเครือในเรื่องที่มา หรือความแตกต่างจากปรากฎการณ์จริงๆที่ระดับเล็กและใหญ่ของวัสดุ ดังนั้นด้วยแนวคิดพื้นฐานที่สุดของพลังงานจะถุกใช้สำหรับงานวิจัยชิ้นนี้ โดยมีจุดประสงค์ในการสร้างเกณฑ์ความเสียหายสำหรับวัสดุไอโซโทรปิก ความหนาแน่นเต็มที่เป็นเนื้อเดียวกัน เกณฑ์ความเสียหายต้องการสามค่าที่ไม่ขึ้นต่อกันกับการรับโหลดของวัสดุ คือ ค่าความแข็งแรงทางการดึง(T) กด (C) และเฉือน(S) เป็นตัวตั้งค่าสำหรับการใช้งานที่หลากหลายของวัสดุ รวมไปถึงวัสดุที่เหนียวมากจนกระทั่งเปราะมาก การเข้าถึงเกณฑ์ความเสียหายด้วยวิธีการพลังงานและการกระจายค่าพหุนามแบบคงที่ถูกใช้ในการสร้างเกณฑ์ความเสียหาย และทั้งสองแบบให้ผลที่สอดคล้องกันอย่างดีเยี่ยม เกณฑ์ความเสียหายในรูปพลังงานแสดงให้เห็นมุมมองทางกายภาพแบบใหม่โดยมีขอบเขตพลังงานที่เป็นศูนย์ หรือเกณฑ์การฉีกขาดที่สอดคล้องกับระนาบตัดขาดแท้จริงในขอบเขตความเสียหาย จากกากรเปรียบเทียบระหว่างผลการทดลองที่หลากหลายของประเภทวัสดุ และเกณฑ์ความเสียหายที่สร้างขึ้นอยู่ในการยอมรับที่ดีเยี่ยมทั้งในแกนความเค้นและพลังงาน ความสัมพันธ์ความแข็งแรงของวัสดุและพัวซอง ได้ถูกพิสูจน์ครั้งแรก แสดงให้เห็นว่าแค่ค่าความแข็งแรงสองค่าที่ไม่ขึ้นกันและกัน และเงื่อนไขขอบเขตสำคัญของวัสดุได้ปรากฏ หนึ่ง S/C=0 เมื่อ T/C=0 สอง เมื่อ T/C=1 และ S/C=1/?3, v=0.5 สาม v=-1 เมื่อ T/S และ C/S เข้าใกล้ศูนย์
เป้าหมายเมื่อจบโครงการ: 1 — 1. Basic principles observed and reported
เป้าหมายเมื่อจบโครงการ: 1 — 1. identifying problem and identifying societal readiness