การจัดการดินที่เหมาะสมเพื่อเพิ่มผลผลิตอ้อยตามกลุ่มชุดดิน ในเขตพื้นที่ผลผลิตเฉลี่ยระดับต่างๆ

บทคัดย่อ

การวิจัยการจัดการดินที่เหมาะสม เพื่อเพิ่มผลผลิตอ้อยตามกลุ่มชุดดินที่ 33 35 40 และ 44 ในเขตพื้นที่ ผลผลิตเฉลี่ยระดับต่างๆ ในพื้นที่จังหวัดพิจิตร กำแพงเพชร สุพรรณบุรี เพชรบุรี และ นครราชสีมา ระยะเวลา ดำเนินการ ตั้งแต่เดือนตุลาคม 2551 ถึงเดือนกันยายน 2554 มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาวิธีการจัดการดินที่เหมาะสม เพื่อเพิ่มผลผลิตอ้อยตามกลุ่มชุดดินต่างๆ ศึกษาการเปลี่ยนแปลงสมบัติของดินบางประการ และผลตอบแทนทาง เศรษฐกิจ วางแผนการทดลองแบบ RCBD มี 4 วิธีการ จำนวน 4 ซ้ำ ได้แก่ วิธีการที่ 1 การจัดการดินแบบเกษตรกร วิธีการที่ 2 การจัดการดินตามกลุ่มชุดดินของสสว. วิธีการที่ 3 การจัดการดินตามกลุ่มชุดดินของสวจ. และวิธีการที่ 4 การจัดการดินตามกลุ่มชุดดินของสสว. ร่วมกับผลิตภัณฑ์ของกรมพัฒนาที่ดิน ผลการทตลอง พบว่า ในวิธีการจัดการ ดินแบบต่างๆ ดินมีการเปลี่ยนแปลงทางเคมีดีขึ้น ค่าความเป็นกรดเป็นด่าง ปริมาณอินทรียวัตถุในดิน ปริมาณ ฟอสฟอรัสที่เป็นประโยชน์ ปริมาณโพแทสเซียมที่แลกเปลี่ยนได้เพิ่มสูงขึ้น ผลผลิตอ้อยในเขตพื้นที่ผลผลิตอ้อยต่ำกว่า 8 8-10 10-12 ตันต่อไร่ ได้รับการยกระดับผลผลิตให้สูงขึ้น คิดเป็น 22.7 67.6-73.7 และ 53.0-142.3 เปอร์เซ็นต์ ตามลำดับ ในเขตพื้นที่ผลผลิตอ้อยต่ำกว่า 8 ตันต่อไร่ ในกลุ่มชุดดินที่ 40 การจัดการดินตามกลุ่มชุดดินของสสว. ร่วมกับผลิตภัณฑ์ของกรมพัฒนาที่ดิน เป็นวิธีการที่เหมาะสมที่สุด ในเขตพื้นที่ผลผลิตอ้อย ระหว่าง 8-10 ตันต่อไร่ ในกลุ่มชุดดินที่ 33 และ 35 การจัดการดินตามกลุ่มชุดดินของสสว. จะเป็นวิธีการที่เหมาะสมที่สุด สำหรับ กลุ่มชุด ดินที่ 44 ไม่พบ วิธีการที่เหมาะสมอย่างเด่นชัด ในเขตพื้นที่ผลผลิตอ้อย ระหว่าง 10-12 ตันต่อไร่ ในกลุ่มชุดดินที่ 33 ในจังหวัดกำแพงเพชร การจัดการดินตามกลุ่มชุดดินของสสว..เป็นวิธีการที่เหมาะสมที่สุด ในกลุ่มชุดดิ้นเดียวกัน จังหวัดสุพรรณบุรี การจัดการดินแบบเกษตรกรเป็นวิธีการที่เหมาะสม การใช้ปุ๋ยอินทรีย์ทำให้ผลผลิตอ้อยและต้นทุน เพิ่มขึ้น และได้รับผลตอบแทนลดลง

คำสำคัญ