การศึกษาระบบการปลูกพืชเพื่อการอนุรักษ์ดินและน้ำที่เหมาะสมในชุดดินปราณบุรีเพื่อการผลิตสับปะรด ในจังหวัดประจวบคีรีขันธ์

บทคัดย่อ

การศึกษาระบบการปลูกพืชเพื่อการอนุรักษ์ดินและน้ำที่เหมาะสมในชุดดินปราณบุรี เพื่อการผลิตสับปะรดในจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ ได้ดำเนินการทดลองบริเวณพื้นที่เกษตรกร ตำบลอ่าวน้อย อำเภอเมือง จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ ระยะเวลาดำเนินการทดลองตั้งแต่เดือนตุลาคม 2551 ถึงเดือนกันยายน 2554 มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาระบบอนุรักษ์ดินและน้ำที่เหมาะสมในพื้นที่ผลิตสับปะรด และศึกษาผลตอบแทนทางเศรษฐกิจ การวิจัยดำเนินการวางแผนการทดลองแบบ Randomized Complete Block มีจำนวน 5 วิธีการทดลอง จำนวน 3 ซ้ำ ได้แก่ วิธีการที่ 1 แบบวิธีของเกษตรกร วิธีการที่ 2 ปลูกถั่วมะแฮะเป็นระบบพืชอนุรักษ์ดินและน้ำ วิธีการที่ 3 การปลูกหญ้ารูซี่เป็นระบบพืชอนุรักษ์ดินและน้ำ วิธีการที่ 4 การปลูกหญ้าแฝกเป็นระบบพืชอนุรักษ์ดินและน้ำ และวิธีการที่ 5 การวางซากคันพืช ผลการทดลองพบว่า วิธีการที่ 4 การปลูกหญ้าแฝกเป็นระบบพืชอนุรักษ์ดินและน้ำ มีปริมาณการสูญเสียตะกอนดินต่ำที่สุด ส่วนวิธีการที่ 1 แบบวิธีของเกษตรกร มีปริมาณการสูญเสียตะกอนดินสูงที่สุด ผลผลิตของสับปะรดทั้ง 2 ปีที่ทำการทดลอง มีความแตกต่างกันทางสถิติ เมื่อเปรียบเทียบแต่ละวิธีการทดลอง คือ วิธีการที่ 4 การปลูกหญ้าแฝกเป็นระบบพืชอนุรักษ์ดินและน้ำ ผลผลิตของสับปะรดสูงที่สุด รองลงมา คือ วิธีการที่ 3 การปลูกหญ้ารูซี่เป็นระบบพืชอนุรักษ์ดินและน้ำ วิธีการที่ 5 การวางซากคันพืช วิธีการที่ 1 แบบวิธีของเกษตรกร และ วิธีการที่ 2 ปลูกถั่วมะแฮะเป็นระบบพืชอนุรักษ์ดินและน้ำที่ให้ผลผลิตสับปะรดต่ำที่สุด เนื่องจากมีการสูญเสียพื้นที่ในการปลูกสับปะรด ผลตอบแทนทางเศรษฐกิจเฉลี่ยทั้ง 2 ปี พบว่า วิธีการที่ 4 การปลูกหญ้าแฝกเป็นระบบพืชอนุรักษ์ดินและน้ำ ให้ผลตอบแทนเหนือต้นทุนการผลิตสูงที่สุด ส่วนวิธีการที่ 2 ปลูกถั่วมะแฮะเป็นระบบพืชอนุรักษ์ดินและน้ำ ให้ผลตอบแทนเหนือต้นทุนการผลิตต่ำที่สุด เนื่องมาจากมูลค่าผลผลิตสับปะรดที่ต่ำ และต้นทุนการผลิตที่ค่อนข้างสูง

คำสำคัญ