การศึกษาคุณภาพน้ำทิ้งย้อมผ้าบาติกและยุทธวิธีการจัดการน้ำทิ้ง: ศึกษากรณีกลุ่มทำผ้าบาติก บ้านคอเอน ตำบลไม้ขาว จังหวัดภูเก็ต
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
หัวข้อวิจัย การศึกษาคุณภาพน้ำทิ้งย้อมผ้าบาติกและยุทธวิธีการจัดการน้ำทิ้ง : ศึกษากรณีกลุ่ม ทำผ้าบาติก บ้านคอเอน หมู่ที่ 2 ตำบลไม้ขาว อำเภอถลาง จังหวัดภูเก็ต ชื่อผู้วิจัย สายธาร ทองพร้อม คณะ วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี สถาบัน มหาวิทยาลัยราชภัฏภูเก็ต ปีการศึกษา 2551 บทคัดย่อ ได้ทำการศึกษา คุณภาพน้ำทิ้งย้อมจากกระบวนการย้อมผ้าบาติกของกลุ่มทำผ้าบาติก บ้านคอเอน ตำบลไม้ขาว อำเภอถลาง จังหวัดภูเก็ต รวมทั้งหาปริมาณโลหะหนักในสีย้อมผ้าบาติก เพื่อหาแนวทางในการจัดการน้ำทิ้งที่เกิดขึ้น โดยได้ทดสอบหาปริมาณโลหะหนัก ได้แก่ เหล็ก (Fe) แมงกานีส (Mn) ทองแดง (Cu) แคดเมียม (Cd) โคบอลต์ (Co) โครเมียม (Cr) และตะกั่ว (Pb) ของ สีย้อมผ้าบาติก 3 สี คือ สีน้ำเงิน สีแดง และสีเหลือง ด้วยเทคนิคอะตอมมิกแอบซอร์พชันสเปกโทรโฟโตเมทรี (AAS) พบว่า สีน้ำเงินมีปริมาณเหล็ก แมงกานีส และทองแดงเท่ากับ 31.83, 2.82 และ 45.51 ppm ตามลำดับ แต่ตรวจไม่พบ แคดเมียม โคบอลต์ โครเมียม และตะกั่ว สำหรับสีแดงมีปริมาณ เหล็ก แมงกานีส ทองแดง และแคดเมียม เท่ากับ 6.66, 0.26, 0.94 และ 0.24 ppm ตามลำดับ ส่วนสีเหลืองมีปริมาณเหล็ก แมงกานีส ทองแดง และแคดเมียม เท่ากับ 13.77, 1.23, 1.07 และ 0.17 ppm ตามลำดับ จากนั้น ได้ทำทดสอบสมบัติทางกายภาพและเคมี ของน้ำทิ้งย้อมผ้าบาติกของบ้านคอเอน โดยทำการเก็บน้ำตัวอย่าง 3 ชนิด คือ น้ำล้างพู่กัน น้ำทิ้งรวม และน้ำคลองที่มีการปนเปื้อนน้ำทิ้งย้อมผ้าบาติก พารามิเตอร์ที่ได้ทำการศึกษา คือ สี (Color) ความเป็นกรด-ด่าง (pH) ค่าการนำไฟฟ้า (Conductivity) ความขุ่น (Turbidity) ปริมาณของแข็งละลายน้ำ (TDS) ปริมาณของแข็งแขวนลอย (SS) ค่าออกซิเจนละลาย (DO) ค่าบีโอดี (BOD) ค่าซีโอดี (COD) ไนเตรต-ไนโตรเจน (NO3--) ฟอสเฟต (PO43-) ไขมันและน้ำมัน (Grease and Oil) รวมทั้งโลหะหนัก (Heavy metal) ผลการศึกษาพบว่า ค่าบีโอดี (BOD) ค่าซีโอดี (COD) ไขมันและน้ำมัน (Grease and Oil) มีค่าเกินเกณฑ์มาตรฐานน้ำทิ้งโรงงานอุตสาหกรรม จากนั้น ได้ทำการศึกษาวิธีการจัดการน้ำทิ้งที่เกิดจากกระบวนการย้อมผ้าบาติก โดยได้แบ่งการศึกษาออกเป็น 2 แนวทางด้วยกัน คือ แนวทางแรกการบำบัดน้ำทิ้งโดยวิธีการทางเคมีและชีวภาพ ใช้ไคตินและไคโตแซนที่เตรียมขึ้นเองจากเปลือกกุ้ง เป็นตัวช่วยดูดซับสารเคมีที่ปนเปื้อนในน้ำทิ้ง รวมทั้งการใช้น้ำหมักชีวภาพจากผักบุ้ง โดยทำการบำบัดโลหะหนัก สี บีโอดี และซีโอดี พบว่า ไคตินและไคโตแซน รวมทั้งน้ำชีวภาพจากผักบุ้งสามารถกำจัดโลหะหนัก และสี ในสีย้อมผ้าบาติก รวมทั้งน้ำทิ้งจากกระบวนการย้อมผ้าบาติกได้เป็นอย่างดี แนวทางที่สองทำการสำรวจระบบการจัดการน้ำทิ้งของชุมชนบ้านคอเอน ปรากฏว่าในหมู่บ้านคอเอนมีระบบระบายน้ำแต่ไม่มีระบบบำบัดน้ำเสียก่อนปล่อยลงสู่แหล่งน้ำสาธารณะ ดังนั้นโปรแกรมการฝึกอบรมทำให้ชุมชนกลุ่มทำผ้าบาติกบ้านคอเอนเกิดความตระหนักและมีความรับผิดชอบต่อสิ่งแวดล้อม