แนวทางการส่งเสริมกิจกรรมทางพระพุทธศาสนาในแผนพัฒนาการอยู่ดีมีสุขเพื่อประชาชนโดยองค์การบริหารส่วนตำบล จังหวัดนครศรีธรรมราช

บทคัดย่อ

งานวิจัยครั้งนี้เกิดขึ้นเพื่อศึกษาการนำกิจกรรมทางพระพุทธศาสนาที่อยู่ในแผนพัฒนาการอยู่ดีมีสุขให้กับประชากรโดยองค์การบริหารส่วนตำบลจังหวัดนครศรีธรรมราช โดยวิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างการส่งเสริมกิจกรรมกับการนำกิจกรรมทางพระพุทธศาสนาในแผนพัฒนาการอยู่ดีมีสุขของประชากรมาใช้โดยผ่านทางนายกองค์การบริหารส่วนตำบลแต่ละตำบลในจังหวัดนครศรีธรรมราช จากการวิจัยพบว่าชาวจังหวัดนครศรีธรรมราชต่างก็ประสบปัญหาในหลายประเด็นปัญหาซึ่งปัจจัยส่วนบุคคลและปัจจัยเกื้อหนุนมีความสัมพันธ์กับการเจ้าใจหลักธรรมทางพระพุทธศาสนาผ่านทางกิจกรรมทางพระพุทธศาสนาไปใช้แก้ปัญหาให้กับตน แต่นายกองค์การบริหารส่วนตำบลในจังหวัดนครศรีธรรมราชต่างก็มีความรู้พื้นฐานเกี่ยวกับแผนพัฒนาการอยู่ดีมีสุขเพื่อประชาชนและกิจกรรมทางพระพุทธศาสนาในอัตราที่สูงพอที่จะดำเนินการให้เกิดประโยชน์ตามแผนพัฒนาการอยู่ดีมีสุขเพื่อประชาชนได้อย่างมีประสิทธิภาพพอสมควร จากการวิเคราะห์ทดสอบสมมติฐานและทดสอบความสัมพันธ์ระหว่างการนำกิจกรรมทางพระพุทธศาสนาในแผนพัฒนาการอยู่ดีมีสุขเพื่อประชากรมาใช้ตามแผนพัฒนาการอยู่ดีมีสุขพบว่า ค่าความสัมพันธ์ระหว่างความถี่ที่สังเกตได้กับความถี่ที่คาดหวังไว้แล้วพบว่าไม่มีความแตกต่างกัน และได้ค่า Asymp. Sig. = 0.000 ซึ่งน้อยกว่าระดับนัยสำคัญทางสถิติที่ 0.05 จะเห็นได้ว่า มีการยอมรับสมมติฐานเกี่ยวกับความรู้ทางพระพุทธศาสนาของนายกองค์การบริหารส่วนตำบลในจังหวัดนครศรีธรรมราชนั้นมีข้อมูลและทัศนคติที่สอดคล้องและเหมาะสมและมีค่า T เป็นลบทั้งหมด ผลต่อวัตถุประสงค์ของการนำกิจกรรมทางพระพุทธศาสนาสู่การปฏิบัติในแผนอยู่ดีมีสุขจึงไม่แตกต่างกันและเป็นไปในทิศทางเดียวกัน จากการทดสอบผลของกิจกรรมทางพระพุทธศาสนาที่นายกองค์การบริหารส่วนตำบลในจังหวัดนครศรีธรรมราชที่นำเข้าสู่การปฏิบัติโดยใช้ค่า Mean Square มีค่าเป็นบวก แสดงว่าผลของกิจกรรมทางพระพุทธศาสนาที่นายกองค์การบริหารส่วนตำบลในจังหวัดนครศรีธรรมราชนำเข้าสู่การปฏิบัติในแผนอยู่ดีมีสุขเป็นไปในทิศทางเดียวกันและพบว่า ข้อบกพร่องของแผนเพื่อนำไปสู่การปรับปรุงแก้ไขสำหรับกรณีนี้อยู่ที่เรื่องสังคหวัตถุ 4 อันเป็นเรื่องของชุมชนและสภาพแวดล้อมของสังคมในจังหวัดนครศรีธรรมราชดังนั้นจึงควรส่งเสริมให้มีกิจกรรมในการปฏิบัติในแผนอยู่ดีมีสุขของประชากรในจังหวัดนครศรีธรรมราชเพื่อเป็นการแก้ไขข้อบกพร่องของผลของกิจกรรมทางพระพุทธศาสนาที่นายกองค์การบริหารส่วนตำบลในจังหวัดนครศรีธรรมราชนำเข้าสู่การปฏิบัติในแผนอยู่ดีมีสุขด้วยหลักการอยู่ร่วมกันอย่างสันติให้เป็นไปในทิศทางเดียวกัน เพราะสังคหวัตถุ 4 คือหลักธรรมของการอยู่ร่วมกันในสังคมอย่างสงบสุข อันได้แก่ ทานคือการให้ ทั้งทานที่ให้เป็นบุญ และทานที่ให้เป็นคุณ ปิยวาจา คือการพูดวาจาที่ไพเราะ ฟังแล้วเกิดความชื่นใจ อัตถจริยา คือทำตนให้เป็นประโยชน์แก่ผู้อื่นที่อยู่ร่วมกันในสังคม สมานัตตตา คือวางตนให้เหมาะสมว่าตอนนี้เราอยู่ในฐานะใด หลักธรรม 4 ประการนี้เป็นเครื่องยึดเหนี่ยวในผู้คนในสังคมให้อยู่กันอย่างสันติสืบต่อไป เพราะเหตุนี้ในกรณีนี้จึงต้องส่งเสริมกิจกรรมทางพระพุทธศาสนาด้วยการจัดกิจกรรมเชิงรุกที่ก่อให้เกิดผลของกิจกรรมทางพระพุทธศาสนาที่นายกองค์การบริหารส่วนตำบลในจังหวัดนครศรีธรรมราชนำเข้าสู่การปฏิบัติในแผนอยู่ดีมีสุขให้เป็นไปในทิศทางเดียวกันด้วยหลักการอยู่ร่วมกันอย่างสันติ