รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2553

การศึกษาส่วนประสมการตลาด [4Ps] ที่มีผลต่อความล้มเหลวของธุรกิจค้าปลีกแบบดั้งเดิม [โชห่วย] ในกลุ่มจังหวัดศรีสะเกษ ยโสธร อำนาจเจริญ และอุบลราชธานี

กมลพร นครชัยกุล มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี พ.ศ. 2553

ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)

งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง

ปัจจัยที่ส่งผลต่อสภาพการแข่งขันธุรกิจค้าปลีก: ประเภทร้านค้าของชำในเขตเทศบาลนครนครศรีธรรมราช

สุชาดา การะกรณ์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครศรีธรรมราช พ.ศ. 2561

การศึกษาส่วนประสมทางการตลาดในพื้นที่อำเภอเชียงของ จังหวัดเชียงราย

กมล สงบุญนาค สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ พ.ศ. 2560

ส่วนประสมทางการตลาดบริการที่มีผลต่อพฤติกรรมการเลือกใช้บริการร้านค้าปลีกแบบดั้งเดิม (โชห่วย) ของผู้บริโภคในจังหวัดราชบุรี

ปิยาพร เจริญสวัสดิ์ มหาวิทยาลัยนานาชาติแสตมฟอร์ด พ.ศ. 2558

ส่วนประสมการตลาดและพฤติกรรมการซื้อสินค้าหนึ่งตำบลหนึ่งผลิตภัณฑ์ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา

พสุธร เรืองถิ่น มหาวิทยาลัยปทุมธานี พ.ศ. 2557

ปัจจัยที่ส่งผลต่อการเพิ่มยอดขายของร้านค้าปลีก ยุคไทยแลนด์ 4.0 กรณีศึกษา ร้านค้าธงฟ้าประชารัฐบริการบัตรสวัสดิการแห่งรัฐ เขตพื้นที่จังหวัดบุรีรัมย์

อัจฉรา หลาวทอง มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์ พ.ศ. 2563

ปัจจัยในการจำแนกประเภทร้านค้าปลีกแบบดั้งเดิมและแบบสมัยใหม่ในเขตอำเภอเมืองสุรินทร์ จังหวัดสุรินทร์

ฉัตรกมล อินทยุง มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์ พ.ศ. 2555

ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการซื้อสินค้าในร้านสะดวกซื้อ และร้านค้าปลีกแบบดั้งเดิมของผู้บริโภค ในเขตอำเภอท่าศาลา จังหวัดนครศรีธรรมราช

สุพัตรา ดีเลียบ พ.ศ. 2559

การวิเคราะห์ส่วนเหลื่อมการตลาดสุกรจังหวัดปทุมธานี

ไพลิน ดวงสถาพร มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ พ.ศ. 2551

ปัจจัยด้านการบริหารงานขายที่มีอิทธิพลต่อผลการดำเนินงานขาย ของบริษัทในพื้นที่ระเบียงเศรษฐกิจพิเศษภาคตะวันออก: กรณีศึกษา: ซุปเปอร์คลัสเตอร์ของจังหวัดชลบุรี ระยอง และฉะเชิงเทรา

สุปราณี วรรณรุณ พ.ศ. 2562

นวัตกรรมการจัดการที่มีผลต่อความสามารถในการแข่งขันของสินค้า หนึ่งตำบลหนึ่งผลิตภัณฑ์ : กรณีศึกษาจังหวัดระยอง