การประเมินประสิทธิภาพและผลข้างเคียงของการใช้อุปกรณ์ปรับแต่งจมูกหลังผ่าตัดเย็บริมฝีปากในผู้ป่วยปากแหว่งเพดานโหว่ด้วยวิธีสเตอริโอโฟโตแกรมเมตรีแบบสามมิติ

บทคัดย่อ

วัตถุประสงค์: เพื่อประเมินลักษณะทางสัณฐานวิทยาของรูจมูกภายหลังการผ่าตัดเย็บริมฝีปากของผู้ป่วยที่มีภาวะปากแหว่งเพดานโหว่ข้างเดียว โดยใช้อุปกรณ์ปรับแต่งจมูก การออกแบบการวิจัย: การศึกษาไปข้างหน้า วิธีดําเนินการวิจัย: ผู้ป่วยปากแหว่งเพดานโหว่ข้างเดียวที่ไม่มีความพิการอื่นร่วม 16 ราย ได้รับการรักษาที่มหาวิทยาลัยขอนแก่น ซึ่งได้รับการผ่าตัดเย็บริมฝีปาก จากนั้นใส่อุปกรณ์ปรับแต่งจมูกไว้เป็นเวลา 6 เดือน ถ่ายภาพสามมิติโดยมีการประเมินเส้น 5 เส้นและจุดสังเกต 8 จุด ก่อนผ่าตัดเย็บริมฝีปาก (T0) และ หลังการผ่าตัดเย็บริมฝีปาก 1 วัน (T1), 1 เดือน (T2), 3 เดือน (T3) และ 6 เดือน (T4) ใช้สถิติวิเคราะห์ความแปรปรวน (ANOVA) เพื่อประเมินการเปลี่ยนแปลงของรูจมูกระหว่างช่วงเวลาและใช้ paired t-test เพื่อเปรียบเทียบค่าระหว่างด้านที่ได้รับผลกระทบและไม่ได้รับผลกระทบ ที่ T4 (P <.05) ผลการศึกษา : ด้านที่ได้รับผลกระทบ ความสูงของรูจมูกเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญจาก T0 (2.46 ? 0.89 มม.) ถึง T4 (4.22 ? 1.03 มม.) และความกว้างของรูจมูกลดลงอย่างมีนัยสำคัญจาก T0 (9.46 ? 2.57 มม.) ถึง T4 (7.34 ? 1.41 มม.) ในด้านที่ไม่ได้รับผลกระทบความสูงของรูจมูกเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญจาก T0 (3.39 ? 0.78 มม.) ถึง T4 (4.65 ? 1.07 มม.) และความกว้างของรูจมูกไม่แตกต่างอย่างมีนัยสำคัญจาก T0 (6.00 ? 1.25 มม.) ถึง T4 (6.59 ? 0.95 มม.) ความกว้างของปีกจมูกไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญระหว่าง T0 (30.18 ? 2.72 มม.) และ T4 (29.82 ? 1.69 มม.) ความสูงและความกว้างของรูจมูกไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญที่ T4 เมื่อเปรียบเทียบด้านที่ได้รับผลกระทบและด้านที่ไม่ได้รับผลกระทบ สรุปผลการศึกษา: การใช้อุปกรณ์ปรับแต่งจมูกเป็นเวลา 6 เดือนทำให้ความสูงของรูจมูกเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ ส่วนความกว้างของรูจมูกและความกว้างของปีกจมูก (alar base) ลดลง

คำสำคัญ