รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2563
การพัฒนาสารเคลือบที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมเพื่อใช้ป้องกันสิ่งสกปรกทางชีวภาพและเพรียงบนพื้นผิวเหล็กที่ใช้งานทางทะเล
นุชธนา พูลทอง สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2563 ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้เป็นการพัฒนาสารเคลือบที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมเพื่อใช้ป้องกันสิ่งสกปรกทางชีวภาพซึ่งรวมถึงเพรียงบนพื้นผิวเหล็กที่ใช้งานทางทะเล โดยในการดำเนินงานวิจัย ได้แบ่งสารเคลือบที่ทำการพัฒนาออกเป็น 2 ระบบ คือ สารเคลือบประเภทที่ทำงานโดยอาศัยหลักการของยับยั้งการเจริญเติบโตของสิ่งมีชีวิต ได้แก่พอลิเมอร์ไบโอไซด์ และ/หรือตัวเร่งปฏิกิริยาทางแสงทำจากโลหะออกไซด์ผสม และ สารเคลือบที่ทำงานโดยอาศัยสมบัติความไม่ชอบน้ำ ซึ่งมีส่วนผสมของอนุภาคซิลิกาในตัวประสานพอลิเมอร์ตระกูลซิลิโคน เมื่อนำสารเคลือบที่พัฒนาขึ้นจากโครงการฯ ไปทดสอบความสามารถในการต้านทานการยึดเกาะของสิ่งสกปรกทางชีวภาพในสภาวะน้ำทะเลพบว่า สารเคลือบระบบที่ 1 ที่ประกอบด้วยพอลิเมอร์ไบโอไซด์ร่วมกับโลหะออกไซด์ผสม TiO2-WO3 (ในช่วงระหว่างร้อยละ 5 ถึง 10 โดยน้ำหนัก) เป็นสูตรที่ดีที่สุด ในขณะที่สารเคลือบระบบที่ 2 สูตรที่เติมซิลิกาขนาดอนุภาคน้อยกว่า 20 ไมโครเมตร ในสัดส่วนซิลิโคนต่อซิลิกาเท่ากับ 10/2.5 โดยน้ำหนักสามารถต้านทานการยึดเกาะของสิ่งสกปรกทางชีวภาพดีใกล้เคียงกับสีกันเพรียงที่มีการจัดจำหน่ายในเชิงพาณิชย์
คำสำคัญ
Photocatalystการเร่งปฏิกิริยาด้วยแสงBarnacleSuperhydrophobic coatingเพรียงEnvironmental friendly antifouling coatingPolymeric biocidesพอลิเมอร์ชีวฆาตสารเคลือบที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมเพื่อใช้ป้องกันสิ่งสกปรกทางชีวภาพสารเคลือบแบบไม่ชอบน้ำยิ่งยวด
งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง
วัสดุประสานจากการกระตุ้นด้วยด่าง/จีโอโพลิเมอร์ และการประยุกต์ใช้กับวิศวกรรมสิ่งแวดล้อม
นิดา ชัยมูล มหาวิทยาลัยมหาสารคาม พ.ศ. 2557 การพัฒนาและการประยุกต์วัสดุเหลือใช้จากอ้อยเพื่อสิ่งแวดล้อม
ศิริกาญจนา ทองมี มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ พ.ศ. 2559 การขึ้นรูปและปรับปรุงผิววัสดุฝังในชนิดโลหะเพื่อเพิ่มสมบัติเชิงวิศวกรรมและการเข้ากันได้ทางชีวภาพ
อนรรฆ ขันธะชวนะ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี พ.ศ. 2556 การพัฒนาวัสดุที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม สำหรับการควบคุมคุณภาพน้ำปนเปื้อนโลหะหนักอย่างยั่งยืน
สร้อยดาว วินิจนันทรัตน์ สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2563 การพัฒนาวัสดุจีโอโพลิเมอร์มอร์ต้าร์จากเถ้าหนักเพื่อใช้เป็น วัสดุก่อสร้างที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม
สกลวรรณ ห่านจิตสุวรรณ์ มหาวิทยาลัยราชภัฏลำปาง พ.ศ. 2559 การพัฒนาสารเคลือบไม่ชอบน้ำจากเถ้าขยะการเกษตรสำหรับเคลือบบรรจุภัณฑ์ธรรมชาติและวัสดุทางการแพทย์
ธีรนันท์ นงค์นวล มหาวิทยาลัยบูรพา พ.ศ. 2564 การป้องกันการกัดกร่อนคอนกรีตเสริมเหล็กในสิ่งแวดล้อมทะเลโดยใช้เถ้าแกลบเปลือกไม้
วิเชียร ชาลี คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา พ.ศ. 2554 การพัฒนาวัสดุในงานสุขอนามัย การทนทานต่อการสึกหรอและการเสริมแรงเชิงกล
ณรงค์ฤทธิ์ สมบัติสมภพ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี พ.ศ. 2559 การพัฒนาผลิตภัณฑ์ที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อมจากวัสดุเหลือทิ้งทางการเกษตร
ตะวัน ไชยวรรณ มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์ พ.ศ. 2564 โครงการศึกษาผลกระทบการเกิดสนิมของเหล็กในจีโอโพลิเมอร์คอนกรีตเสริมเหล็กที่ใช้เป็นโครงสร้างในสภาพสิ่งแวดล้อมทะเล
จักรพันธ์ แสงสุวรรณ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร พ.ศ. 2554