บทความวิจัย พ.ศ. 2560
ปัจจัยทำนายการปฏิบัติป้องกันอาการชักในเด็กของผู้ดูแล ณัฐนรี อนุกูลวรรธกะ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ พ.ศ. 2560ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
ติดต่อนักวิจัย แชร์ บันทึกคำสำคัญ perceived self-efficacy Perceived barrier การรับรู้ความรุนแรงของโรค การรับรู้อุปสรรคของการปฏิบัติพฤติกรรม Caregivers of children with seizure Predicting perceived severity Seizure prevention practices in children การปฏิบัติป้องกันอาการชักในเด็ก การรับรู้สมรรถนะแห่งตนของผู้ดูแล ผู้ดูแลเด็กที่มีอาการชัก
งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง ปัจจัยคัดสรรทำนายคุณภาพชีวิตของเด็กโรคลมชักตามการรับรู้ของผู้ดูแล ธัญลักษณ์ ตติยไตรรงค์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ พ.ศ. 2559
ผลกระทบจากโรคลมชักในเด็ก: มิติการป้องกันและดูแลรักษา ตะวันรัตน์ สกุลรุ่งจรัส สถาบันการพยาบาลศรีสวรินทิรา สภากาชาดไทย พ.ศ. 2561
ภาระการดูแลของผู้ดูแลผู้ป่วยเด็กโรคลมชักและปัจจัยที่เกี่ยวข้อง พุทธธิดา เฉตวงษ์ โรงพยาบาลเชียงรายประชานุเคราะห์ พ.ศ. 2562
ผลของโปรแกรมสนับสนุนและให้ความรู้ด้วยวิซีดี และคู่มือสุขภาพ ต่อพฤติกรรมการดูแลเด็กวัยเรียนโรคลมชักของผู้ดูแล ฤดีพร เพียสุพรรณ์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น พ.ศ. 2560
ผลการรักษาภาวะชักต่อเนื่องแบบเกร็งกระตุกในเด็ก เก๋ พงศ์วัชราภรณ์ วัดศรีสุมังคล์ พ.ศ. 2557
ทัศนคติของนักกายภาพบำบัดไทยที่ทำงานด้านเด็กต่อการใช้เทคนิคการกระตุ้น การประมวลผลการรับรู้ในเด็กสมองพิการ สมนึก ส่งวาณิชย์ มหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ พ.ศ. 2558
ปัจจัยทำนายพฤติกรรมป้องกันการติดเชื้อโรคมือเท้าปากของผู้ดูแลเด็กใน สถานรับเลี้ยงเด็กเล็กวัยก่อนอนุบาลและผู้ปกครอง วิภาดา แสงนิมิตรชัยกุล มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ พ.ศ. 2558
ปัจจัยทำนายพฤติกรรมการป้องกันโรคมือเท้าปากของผู้ดูแลเด็กในศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก จุฑามาศ ผลมาก มหาวิทยาลัยพะเยา พ.ศ. 2560
ความตรงของแบบคัดกรองโรคลมชักและความชุกของโรคลมชักในผู้ใหญ่ อรวรรณ ศิลปกิจ โรงพยาบาลศรีธัญญา พ.ศ. 2560
ผลของโปรแกรมการพยาบาลระบบสนันสนุนและให้ความรู้ต่อพฤติกรรมการดูแลของผู้ดูแลเด็กสมองพิการ