การออกแบบสายอากาศรับสัญญาณทีวีดิจิทัล (DVB-T2) ภาคพื้นดินภายในอาคารขนาดกะทัดรัดจากแผ่นวงจรพิมพ์สำหรับใช้งานในประเทศไทย
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
โครงการนี้นำเสนอการออกแบบสายอากาศทีวีดิจิตอลภาคพื้นดินแบบโพลาไรซ์วงกลม รูปทรงระนาบสี่เหลี่ยม ภายในอาคารขนาดกะทัดรัดจากแผ่นวงจรพิมพ์ สำหรับใช้งานตามมาตรฐานประเทศไทย ที่มีความถี่การใช้งานครอบคลุมตั้งแต่ช่วงความถี่ 510 MHz ถึง 790 MHz โดยการใช้เทคนิคการออกแบบสายอากาศไดโพลบนแผ่นสะท้อน และทำบาลันที่จุดป้อนของสัญญาณเพื่อให้ได้แบบรูปการแผ่พลังงานที่แผ่ออกไปบริเวณตรงกลางด้านหน้าของสายอากาศ ขณะที่เทคนิคการเซาะร่องบากลงไปบริเวณใกล้จุดป้อนสัญญาณนั้นเป็นการช่วยปรับอิมพีแดนซ์ของสายอากาศให้ได้ตามความถี่ที่ต้องการ ในส่วนของการตัดมุมที่บริเวณปลายของได้โพลด้านหนึ่งเป็นการช่วยให้สายอากาศเกิดการโพลาไรซ์แบบวงกลมได้ โครงสร้างของสายอากาศทั้งหมด (ทั้งตัวแผ่พลังงานและแผ่นสะท้อน) สร้างขึ้นจากแผ่นวงจรพิมพ์ที่มีวัสดุฐานรองเป็น FR4 มีความหนาของแผ่น 1.6 มม. และมีค่าคงตัวไดอิเล็กทริก (?r) 4.3 ขนาดโดยรวมของสายอากาศมีขนาด 33 x 34 x 9 ซม3 มี |S11| (dB) ต่ำกว่า -10 dB ครอบคลุมช่วงความถี่ 502 MHz ถึง 598 MHz และ 667 MHz ถึง 772 MHz มีอัตราส่วนแกนที่ความถี่ 510 MHz 650 MHz และ 790 MHz ตามลำดับคือ -1.96 dB -2.25 dB และ -4.63 dB อัตราขยายสูงสุด 5.45 dBic (510MHz) ต่ำสุด 1.34 dBic (790MHz) และเฉลี่ย 3.38 dBic (510-790 MHz) สายอากาศที่ได้นำเสนอให้แบบรูปการแผ่พลังงานแบบทิศทางเดียว สามารถรับชมสัญญาณภาพจากสถานนีส่งในระยะ 15 กม. ได้ทุกช่อง และทุกแนวโพลาไรซ์