บทความวิจัยพ.ศ. 2557
การอมการช่วยฟื้นคืนชีพขั้นสูงมีผลต่ออัตราการรอดชีวิตหรือไม่
บริบูรณ์ เชนธนากิจ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ พ.ศ. 2557 ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
คำสำคัญ
cardiopulmonary resuscitationการช่วยฟื้นคืนชีพadvanced cardiovascular life supportการอบรมการช่วยฟื้นคืนชีพขั้นสูง
งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง
ปัจจัยที่มีผลต่อความสำเร็จในการฟื้นคืนชีพของผู้ป่วยหัวใจหยุดเต้น นอกโรงพยาบาลที่ได้รับการช่วยฟื้นคืนชีพในห้องฉุกเฉิน โรงพยาบาลพระนครศรีอยุธยา
วสันต์ ลิ่มสุริยกานต์ มูลนิธิสถาบันประเทศไทยศตวรรษที่21 พ.ศ. 2561 ผลของการจัดกระบวนการช่วยฟื้นคืนชีพผู้ป่วยหัวใจหยุดเต้นในห้องอุบัติเหตุฉุกเฉินต่อการกลับมาของสัญญาณชีพและการรอดชีวิต
ยุคลธร จิตรเกื้อกูล พ.ศ. 2561 ปัจจัยที่มีผลต่อความสำเร็จในการช่วยฟื้นคืนชีพผู้ป่วยหัวใจหยุดเต้นนอกโรงพยาบาล ณ จุดเกิดเหตุ โดยศูนย์กู้ชีพโรงพยาบาลอุตรดิตถ์
ชมพูนุท แสงพานิชย์ พ.ศ. 2561 ปัจจัยทำนายการฟื้นสภาพทางกายในผู้บาดเจ็บรยางค์
ปรางทิพย์ ฉายพุทธ มหาวิทยาลัยมหิดล พ.ศ. 2562 การช่วยฟื้นคืนชีพ
นิวัติ เพียรไทย พ.ศ. 2557 ปัจจัยที่มีผลต่อความสำเร็จในการช่วยฟื้นคืนชีพผู้ป่วยหัวใจหยุดเต้นภายในแผนกฉุกเฉิน โรงพยาบาลบุรีรัมย์
ดำรัสศิริ ไพอุปรี ปัญญาพัฒน์ พ.ศ. 2562 ผลของโปรแกรมการช่วยฟื้นคืนชีพขั้นพื้นฐานต่อความสามารถในการช่วยฟื้นคืนชีพของบุคลากรสายสนับสนุนวิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี กรุงเทพ
อุบล สุทธิเนียม พ.ศ. 2561 ปัจจัยที่สัมพันธ์ต่อคุณภาพชีวิตของผู้รอดชีวิตโรคหลอดเลือดสมอง
รังษิยา เชื้อเจ็ดตน มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ พ.ศ. 2560 ปัจจัยคัดสรรที่สัมพันธ์กับคุณภาพชีวิต ด้านสุขภาพของผู้รอดชีวิตจากภาวะเจ็บป่วยวิกฤต
ระพิณ ผลสุข จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พ.ศ. 2559 ลักษณะผู้ป่วยภาวะหัวใจหยุดเต้นหรือหยุดหายใจและปัจจัยที่สัมพันธ์กับความสำเร็จของปฏิบัติการช่วยฟื้นคืนชีพในงานอุบัติเหตุฉุกเฉินโรงพยาบาลแม่สาย จังหวัดเชียงราย
มาลี คุณคงคาพันธ์ พ.ศ. 2558