การเสื่อมสภาพของไม่สนประดิพัทธ์ภายหลังถูกเชื้อราเข้าทำลาย

บทคัดย่อ

การศึกษาการเสื่อมสภาพของไม้สนประดิพัทธ์ อายุประมาณ 7 ปี จากแหล่งที่มาของเมล็ดพันธุ์ 4 แหล่ง 1) ประเทศไทย 2) ประเทศเคนยา 3) เกาะบาหลี ประเทศอินโดนีเซีย 4) เกาะเวทาร์ ประเทศอินโดนีเซีย ทดสอบกับเชื้อราทำลายไม้ 4 สายพันธุ์ คือ 1) Loweporus medullae-panis 2) Pycnoporus sanguineus 3) Gloeophyllum sepiarium 4) G. striatum ด้วยวิธี agar-block test และ sandwich test บ่มที่อุณหภูมิห้อง เป็นเวลา 4 เดือน เพื่อประเมินความทนทานตามธรรมชาติ กลสมบัติการรับแรงต้านทานการแตกหัก(MOR) และแรงต้านทานการเสียรูป(MOE) วิเคราะห์ผลทางสถิติด้วย T-test ที่ระดับความเชื่อมั่น 95% พบว่า ไม้สนประดิพัทธ์ทั้ง 4 แหล่ง มีการสูญเสียน้ำหนักมากกว่า 30% ความทนทานตามธรรมชาติอยู่ระดับผุพัง อายุการใช้งานน้อยกว่า 2 ปี มีการสูญเสียความแข็งแรงด้านการรับแรงต้านทานการแตกหัก(MOR)ประมาณ 60-90% และแรงต้านทานการเสียรูป(MOE) ประมาณ 45-60% เมื่อปรับปรุงคุณภาพไม้สนประดิพัทธ์ด้วยสารเคมีรักษาเนื้อไม้ 10%Timbor และ IPBC(Iodopropynyl butylcarbamate) จะยืดอายุการใช้งานของไม้เพิ่มมากขึ้น ประมาณ 3-5 เท่า

คำสำคัญ