กำลังโหลดข้อมูล…
Search for a command to run...
ได้ทำการศึกษาและตรวจวัดค่ากัมมันตภาพจำเพาะของนิวไคลด์สารรังสีธรรมชาติ(40K 226Ra และ232Th) และนิวไคลด์สารรังสีที่มนุษย์สร้างขึ้น(137Cs) ในทรายชายหาด 5 แห่ง (ชายหาดป่าตอง ชายหาดกมลา ชายหาดกะตะ ชายหาดกะรน และ ชายหาดในยาง) ที่ได้รับผลกระทบจากการเกิดสึนามิในจังหวัดภูเก็ต จำนวน 155 ตัวอย่าง สำหรับการตรวจวัดค่ากัมมันตภาพจำเพาะของนิวไคลด์รังสีเริ่มต้นและไอโซโทปสารกัมมันตรังสีที่มนุษย์สร้างขึ้นในตัวอย่างทรายชายหาดทั้งหมดทำได้โดยใช้หัววัดแบบเจอร์มาเนียมบริสุทธิ์ ระบบการวิเคราะห์แบบแกมมาสเปกโตรเมตรีและแหล่งกำเนิดรังสีมาตรฐานดินชนิด IAEA/RGU-1, IAEA/RGTh-1, KCL และ IAEA/SL-2 ที่ได้รับการอนุเคราะห์จากภาควิชาฟิสิกส์ คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัย สงขลานครินทร์ วิทยาเขตหาดใหญ่ เพื่อใช้ในการเปรียบเทียบและคำนวณหาค่ากัมมันตภาพจำเพาะของนิวไคลด์ที่ต้องการ ทำการตรวจวัดและวิเคราะห์ผลที่ ห้องปฏิบัติการฟิสิกส์นิวเคลียร์และฟิสิกส์วัสดุ สาขาวิชาฟิสิกส์ คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยทักษิณ วิทยาเขตสงขลา จากผลการวิจัย พบว่า ค่าพิสัยของค่ากัมมันตภาพจำเพาะที่ตรวจวัดได้นี้มีค่าอยู่ระหว่าง 671.63–6662.03 Bq/kg สำหรับ 40K, 3.51–135.06 Bq/kg สำหรับ 226Ra, 10.15 – 89.34 Bq/kg สำหรับ 232Th และ 0 – 3.96 Bq/kg สำหรับ 137Cs และมีค่าเฉลี่ยเป็น 2459.14 ? 171.69 Bq/kg, 30.79 ? 3.95 Bq/kg, 28.62 ? 3.30 Bq/kg และ 2.19 ? 0.96 Bq/kg ตามลำดับ ได้นำผลการตรวจวัดค่ากัมมันตภาพจำเพาะที่ตรวจวัดได้นี้ไปคำนวณหาค่าอัตราปริมาณรังสีแกมมาดูดกลืน(gamma-absorbed dose rate : D) ค่ากัมมันตภาพรังสีสมมูลของเรเดียม (radium equivalent activity : Raeq) ค่าดัชนีวัดความเสี่ยงรังสีที่ได้รับจากภายนอกร่างกาย (external hazard index : Hex) และค่าปริมาณรังสียังผลที่ได้รับจากภายนอกร่างกายประจำปี(annual external effective dose rate) ในบริเวณชายหาดของจังหวัดภูเก็ต และยังได้เปรียบเทียบค่าตรวจวัดและคำนวณได้ในการทำวิจัยครั้งนี้กับค่าที่ตรวจวัดได้ของสำนักงานปรมาณูเพื่อสันติและข้อมูลของกลุ่มนักวิจัยในต่างประเทศทั่วโลก นอกจากนี้ยังเปรียบเทียบกับค่าที่กำหนดไว้โดยองค์กรเพื่อความร่วมมือทางเศรษฐศาสตร์และการพัฒนา(Organization for Economic Cooperation and Development: OECD, 1979) และคณะ กรรมการวิทยาศาสตร์ขององค์กรสหประชาชาติเกี่ยวกับผลของรังสีปรมาณู(United Nations Scientific Committee on the Effects of Atomic Radiation: UNSCEAR, 1988, 1993, 2000) อีกด้วย