การพัฒนาความสามารถของระบบฟิกซ์-ฟิล์มไบโอสครับเบอร์
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
การศึกษาวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาความสามารถของระบบฟิกซ์-ฟิล์มไบโอสครับเบอร์ในการกำจัดกลิ่นในรูปของก๊าซไฮโดรเจนไซยาไนด์และก๊าซไฮโดรเจนซัลไฟด์ โดยใช้จุลินทรีย์รวมกลุ่มของ Agrobacterium tumefaciens SUTS 1 Pseudomonas monteilii SUTS 2 Acinetobacter sp. MU1_03 และ Alcaligenes faecalis MU2_03 ซึ่งมีความสามารถสูงในการกำจัดก๊าซไฮโดรเจนไซยาไนด์และก๊าซไฮโดรเจนซัลไฟด์ มาศึกษาพัฒนาโดยนำมาตรึงบนผิวของตัวกลางในระบบ ทำการศึกษาระยะแรก (Short term period) เพื่อหาสภาวะเหมาะสมของระบบ เดินระบบต่อเนื่อง 24 ชั่วโมง พบว่าที่อัตราการไหลของก๊าซ 250 ml/min ระยะเวลากักเก็บ 50.91 วินาที และอัตราการไหลของของเหลว 10 ml/min ที่ความเข้มข้นก๊าซเข้าระบบโดยประมาณ 10 ppm ระบบมีประสิทธิภาพการกำจัดก๊าซสูงสุด ซึ่งมากกว่าร้อยละ 99.99 โดยมีประสิทธิภาพการกำจัดก๊าซไฮโดรเจนไซยาไนด์สูงสุดในชั่วโมงที่ 12 ของการเดินระบบ ขณะที่ก๊าซไฮโดรเจนซัลไฟด์ถูกกำจัดได้อย่างรวดเร็วในระยะเวลาเพียง 6 ชั่วโมงของการเดินระบบ จึงทำการศึกษาสภาวะดังกล่าวในระยะยาว (Long term period) เพื่อหาประสิทธิภาพที่ดีที่สุดของระบบ โดยการเดินระบบต่อเนื่องเป็นระยะเวลา 10 วัน พบว่า ระบบมีประสิทธิภาพการกำจัดก๊าซไฮโดรเจนไซยาไนด์อยู่ในช่วงประมาณร้อยละ 80-90 และประสิทธิภาพการกำจัดก๊าซไฮโดรเจนซัลไฟด์ประมาณร้อยละ 40-50 ตลอดช่วงเวลาการศึกษา โดยระบบสามารถกำจัดก๊าซไฮโดรเจนไซยาไนด์ได้ดีที่สุดในช่วง 48 ชั่วโมงแรก ซึ่งมีประสิทธิภาพการกำจัดก๊าซสูงสุดคิดเป็นร้อยละ 96.91 และพบก๊าซไฮโดรเจนไซยาไนด์ออกจากระบบเท่ากับ 0.3 ppm เช่นเดียวกันกับการกำจัดก๊าซไฮโดรเจนซัลไฟด์ที่ระบบสามารถกำจัดก๊าซได้สูงสุดในช่วง 48 ชั่วโมงแรกเช่นเดียวกัน แต่มีประสิทธิภาพสูงสุดเพียงร้อยละ 52.17 พบก๊าซออกจากระบบเท่ากับ 5.5 ppm หลังจากนั้นระบบมีแนวโน้มในการกำจัดก๊าซทั้งสองชนิดได้ลดลง นอกจากนี้ยังมีการศึกษาจำนวนเซลล์จุลินทรีย์รวมกลุ่มที่ยึดเกาะบนตัวกลาง ภายหลังจากการเดินระบบพบว่ามีจำนวนเซลล์จุลินทรีย์ยึดเกาะอยู่บนตัวกลางประมาณ 105-106 CFU/ml ขณะเดียวกันมีจุลินทรีย์แขวนลอยในระบบอยู่ในช่วง 106 CFU/ml ทั้งนี้จากการตรวจวิเคราะห์ปริมาณไซยาไนด์ แอมโมเนียไนโตรเจน ปริมาณไนเตรท และปริมาณซัลเฟตมีการเปลี่ยนแปลงไปตามประสิทธิภาพการกำจัดไฮโดรเจนไซยาไนด์ และไฮโดรเจนซัลไฟด์เช่นเดียวกันทุกการทดลอง คำสำคัญ: กลิ่น ฟิกซ์-ฟิล์มไบโอสครับเบอร์ ไฮโดรเจนไซยาไนด์ ไฮโดรเจนซัลไฟด์ ประสิทธิภาพการกำจัด